Bij een melding van een hulpbehoevende zeehond, bruinvis of ander dier ergens langs de kust wordt de dichtstbijzijnde EHBZ-post ingeschakeld, zodat snel een deskundige ter plekke kan zijn met eerste-hulp materiaal. Een EHBZ-er kan beoordelen of een aangetroffen dier inderdaad hulp nodig heeft. En wanneer dat het geval is, dan kan hij direct hulp verlenen. Soms kan een dier ter plekke worden geholpen en weer naar zee gebracht worden, bijvoorbeeld door een visnet waarin het dier verstrikt is geraakt los te snijden. Helaas zijn er ook veel dieren die voor behandeling naar de Zeehondencrèche moeten worden overgebracht.

Uitgeputte huilers (zeehonden die hun moeder kwijt zijn geraakt) en gewonde zeehonden krijgen eerst vocht (ORS, Oral Rehydration Salt) toegediend door de EHBZ-er, voor ze worden getransporteerd. Dit wordt gedaan met behulp van een slang en een trechter. Intussen organiseert een medewerker van de Zeehondencrèche dan het vervoer naar Pieterburen.

Veel EHBZ-ers zijn ook getraind om levend gestrande bruinvissen en dolfijnen te helpen. Deze dieren gaan niet naar de Zeehondencrèche, maar worden overgebracht naar SOS-dolfijn in Harderwijk.

EHBZ-ers treffen ook vaak kadavers van zeehonden en andere zeezoogdieren aan. Deze dieren worden overgebracht naar de Zeehondencrèche in Pieterburen voor wetenschappelijk onderzoek. Wanneer het dier in vergaande staat van ontbinding verkeerd, dan worden basisgegevens zoals lengte en geslacht genoteerd en wordt het dier afgevoerd naar de destructie.